Kur (s’)je armiqësor!

Kundër Zotit je. Nuk të mëshiron as fjala e bukur e as frytet e saj. Po as pasuria, lëmoshë kur jep. Në kundërti me thelbin e besimit në Zot! Zoti s’i do ata që nxisin dhunë e urrejtje. Dënon armiqësinë. Mbi parimin e tolerancës dhe mirëkuptimit është i ngritur besimi në Zot. Me dashuri e respekt ndaj krijesave, duhet e respektohet Krijuesi i krijesave. I dashuri, i Buti, Paqedhënësi, është Zoti i njeriut dhe i botës përreth.

Të jesh në rrugë të Zotit, e të jesh armiqësor, nuk je në rrugë të drejtë. Zbehje e ftohje e kraharorëve, kur zemra prej armiqësisë tkurret. Gjuha e besimdrejtit, zemra e tij, më e dashur për të guri në gojë, e zemra e ndalur, sesa gjuha shpërndarëse e zjarrit, e zemra, burues armiqësie. Të mos jesh armiqësor, të jesh durimtar. Me durim shuhen mosmarrëveshjet, rrafshohen kodrat e keqkuptimeve, duke adhuruar Zotin, Mbikëqyrës e i Gjithëdijshëm.

Gjaknxehtësia, nxitimi, pakujdesia, ashpërsia, vrazhdësia, dritare të djajve të mallkuar në kraharorët e njerëzve. Ndalo, përmbahu në zemërim, ke arritur shkallë të lartë besimi! Duro, mos nxito, ke arritur dashurinë e Zotit tënd, pastaj të krijesave të Tij. Mos ji i ashpër, i vrazhdë, duke qenë i kujdesshëm për fjalën, edhe të asaj që brenda zemrës tënde ndien, ke për të arritur shkallë të lartë devotshmërie. Të devotshëm, të përmbajtur e të ruajtur.

Armiqësia, në hapësirë armiqësore, kur dy zemra zjarrit i fryjnë dhe shpërndarës të tij bëhen. Kur nervat ngrihen, kur zemra trokitjet përshpejton, kur duart dridhen, duke pritur shpërthim hidhërimi e zemërimi, bindja ndaj Zotit zbehet. Hidhërimi e zemërimi, kulmi dhe sulmi i fundit i armikut të hapët i njeriut. Një gjendje e jashtëzakonshme, kur as uji enët e gjakut nuk t’i freskon, e as të përkujtuarit e Zotit nuk të qetëson, i rënë në kurth të djallit të mallkuar.

Ruana Zot!

Rregullues, e drejtues, janë ata që ndaj gjykimit të Zotit janë të përkulur. Të cilët, Zotin e adhurojnë me përkushtim. Dinë të ruhen e të ruajnë. Të përmbahen e të përmbajnë. Të flasin, e të mos rëndojnë. Të veprojnë, e të mos dëmtojnë. Me gjuhë e zemër të kujdesshme. Kur pa vetëdije armiqësi shkaktojnë, pendohen, ndjesë prej të dëmtuarve kërkojnë. Sepse, Zoti i tyre është i Drejtë e i Urtë. Çdo gjë është pronë e Tij. Gjykues i Vetëm është Zoti i Gjithëpushtetshëm, Allahu i Madhërishëm! Me gjykimin e Drejtë të Zotit, veprojnë me butësi e urtësi, e drejt gjykimit të Zotit njerëzimin drejtojnë.

Këmbëngulësia e përkushtimi në rrugën e drejtë, nuk të detyron ashpërsinë, e as vrazhdësinë. Por, të urdhëron durim, e vetëpërmbajtje kur në ambient armiqësor ndodhesh. Armiqësia, armiqësi tërheq; dhembja dhembje, ashpërsia ashpërsi. Para se zemra prej ashpërsisë e vrazhdësisë të ngurtësohet.