Islami, tehu!

Tehu, kur majat e gjuhës, kundra forcës së hekurit, zemrat e mendjet e njerëzve të uzurpohen synohet, agresori e arroganti, vallë, po s’njohu majat e mishit, kur fjalët e Paqes e të Mirësisë prej gjuhës, nga zemra paqedashëse e mirësie gufon, ç’majë tjetër veç tehut të Hekurit, shpatë i thënçin, njeh!

Shpatë, hekur jo për të mbytur njerëz por, për të tmerruar njerëz, me zemër prej hekuri, të ngurtësuar nga ashpërsia e padrejtësisë dhe pabesisë. Pashpirtësia, të butin, të drejtin e besimtarin, edhe pse me shpatë në dorë, nuk e bëjnë me zemër të hekurt, që vret, por për të hap dyer, dritën për të shpërthyer.

Maja, kulmi i bindjes. Dëshmuese e vendosmërisë. Kur e vërteta depërton thellë në zemrat prej idhujtarisë të çliruara, kraharorët e gjerë, të mbushura me dritën gjithëpërfshirëse. Nuk njohin frikë, ata vetë janë frika, kur të padrejtët e shkatërrimtarët, në sy, mezi i përvjedhin. Kush prej të vërtetës, frikësohet, kush prej të drejtës, tmerrohet, tehu i shpatës, me majat e saj drejtohet!

O liri, o jo robëri! Liri për bijtë e Ademit. Njeriut të parë, që Zoti me dorë të Vet e krijoi. Kush ka të drejtë të robërojë zemrën, ndjenjat, mendimet, kur nënat i lindën të lirë. Islam, tehu që sjellë paqen, lirinë, mirësinë! Drejtësinë në zemrat dhe mendjet e njerëzve vendos!

Mos bëni shkatërrime! Mos çnderoni nderin! Mos robëroni krijesat e Krijuesit! Kujt i pengon kjo, Islami, o lum për këtë teh, teh hekuri, çlirues për Mbarë Njerëzimin. Tehu; maja e gjuhës; tehu; brendia e zemrës; tehu, majat e gishtërinjve; tehu, maja e mendimit; tehu, edhe majat e hekurit!

Zoti, prej atributeve të Tij, Paqedashës, i Butë.

Kush kundërshton, Nënshtruesi, i Pathyeshmi.