Të qash pse nuk qan!

Dëshmori i të Vërtetës. Më e dashur për të vdekja se sa jeta. Ç'ke që loton, për të pavdekshmit? Loto e qaj për vetveten tënde. Kur më e dashur për ty është jeta, se sa vdekja. Vdekja, një shkallë më afër Zotit të jetës dhe vdekjes. Kthim te Krijuesi i jetës.

Lavdi! Për kë të qahet, për ata që përshpejtojnë në takim me Allahun, Zotin e çdo gjëje?! Ata vetëm me trup janë të vdekur, janë të gjallë, por gjallërinë e dëshmorëve të së Vërtetës, nuk mund ta ndiejmë.

Mos qani, ata po qajnë për ju, po qajnë për "muslimanët" e sodit! Ç'të bëhet me ata, që thirren me emra e gjuhë, por veprat shprehin të kundërtat; në vend se të ishin dëshmues të forcës, po bëhen dëshmues të shenjave të Kohës së Fundit!

Gjuhët flasin e bërtasin, ndërsa zemrat duke gufuar zemërim, mendja lëshon vetëm mallkim!

O musliman me zemër të gjallë, ti po derdh gjak, që unë të ndërgjegjësohem. Edhe sa gjak duhet të derdhet, që unë e vëllezërit e mi të zgjohen? Shkëmbeve gjithçka, edhe atë që kishe, frymën e fundit, që unë të qaj, t'i thërras mendjes. E unë duke qarë “humbjen” e jetës tënde, ndërsa harroj se ti je dëshmor, e nuk ke vdekur. Edhe pas dëshmisë, i hutuar!

Unë qaj, por loti më thahet.

Ah dunja mashtruese!

Lavdi! Ata që në vend të lotit po derdhin djersë nga duart e tyre, duke mbajtur ballin lartë me shpatën e krenarisë! Dëshmorë se, fjala e Zotit, është më e larta! Ndahen, duke pëshpërit gjuhët e tyre fjalët se, s'ka zot tjetër përveç Allahut! Dëshmi, se krenaria e muslimanit të devotshëm nuk vdes kurrë; asgjë nuk mund t'ia shkelë epërsinë dhe flijon!

O krenari e pa mposhtur! Lum Ummeti për ty! Ti po flijon, për të shpëtuar jetë. Jetë me krenarinë që nuk vdes, s'ka dyshim se, epërsia i takon Allahut dhe robërve të Tij! Ti po dëshmon, ndërsa ne po qajmë; ku mbeti krenaria jonë?!

Mos i qaj dëshmorët! Gjallëro zemrën! Nuk qan veçse i paafti. Sa të paaftë jemi, sa të mos qajmë për vetveten tonë?! Për rikthim të epërsisë së premtuar; thirr Zotin tënd.

Nëna dëshmore. Bashkë me djalin e saj. Mbajnë në ballin e tyre plot nur, dëshminë e shkruar! A nuk di të lexosh?! Thotë: Allahu është më i Larti! E kur thonë “Allahu Ekber!”, nuk u dridhen buzët, por u flakëron shpirti prej gëzimit dhe përmallimit për të dalë nga ngushtësia e tokës e për të hyrë në gjerësinë e pushtetit të Allahut!

Pikon loti, kur pas vetes, argumentet e fitores së përjetshme vëllezërit nuk i hetojnë!

Çdo pikë e gjakut, thërret në bashkim të radhëve tona! Klithmë për zgjim e përmirësim.