Letër motrës muslimane

Motër e nderuar,

Jemi në kohët e vështirësisë, sprovave të rënda, kur prindërit nuk përkujdesen për të ardhmen e bijave të tyre, kur nënat sado që të merakosen, bijat s’i dëgjojnë; kur baba bashkë me të birin bëjnë vepra të liga e zhyten në mëkate të mëdha.

Jemi në kohën kur kaplon injoranca thellë. Njerëzit, duke përfshirë edhe muslimanët fare pak dinë për fenë; gojët e tyre thonë atë që nuk ua thotë zemra. Mendjet e njerëzve janë prangosur nga epshi e lakmia e dunjasë.

Jemi paralajmëruar se do vijë një ditë kur muslimanët do jenë shumë, por si shkuma e detit. Po, sepse shumë njerëz i thonë vetes muslimanë, ama veprat e tyre janë plotësisht kundër të pastrës, kundër natyrshmërisë, kundër fjalëve të Zotit dhe të dërguarit të Tij.

Jemi dëshmitarë motër e nderuar, se, shumë njerëz zgjohen duke thënë “Bismilah”, ama mbrëmja i zë duke mohuar Zotin; edhe pse gjuhët e tyre nuk e mohojnë, por zemra e mendja u shkëputen prej udhëzimit të Tij, sikur të mos ekzistonte Zoti (Allahu na ruajttë!) ; shfrenohen, shkelin parimet, veprat e tyre bëhen pengesë në rrugën e Zotit, bëjnë mëkate të mëdha dhe aspak nuk brengosen. E i dërguari i Allahut salAllahu alejhi ve selem na paralajmëroi se, do vijë një ditë kur njerëzit do zgjohen besimtarë ndërsa në mbrëmje bëhen jobesimtarë.

A thua, nuk na mjafton Zoti ynë dhe i dërguari i Tij? A nuk tha Zoti se, Kur’ani është udhëzues për të devotshmit?! A nuk tha Zoti ynë se keni shembullin më të mirë të dërguarin e Tij, Muhamedin salAllahu alejhi ve selem?!

Ne duhet të bëhemi të qëndrueshëm. Kur?! Në kohën e sprovave. Kur shoqërinë e kaplon injoranca, pavetëdija, imoraliteti e të ligat; ne duhet të durojmë, e jo vetëm të durojmë, por edhe t’i sfidojmë e t’u themi atyre me krenari: “Unë jam muslimane! Zot kam Allahun, që më mbron e më edukon; Mësues kam Muhamedin alejhi selam që më këshillon e më udhëheq! Ndërsa ju, o të zhytur në injorancë e në epshe, dijeni se, keni harruar Zotin tuaj, që ju krijoi!” - Kjo është koha më e përshtatshme të thuhen këto fjalë!

Ç’është matura? Po kush janë ata që e organizojnë? Janë krijesa. Ishin asgjë. Zoti i krijoi. U bënë pikë uji. Pastaj u rritën me mirësitë e Zotit, me mëshirën e Tij e me Bujarinë e Tij, e sot, kanë ngritur kokë kundër Zotit! Këta janë, që udhëzues kanë epshin e lakminë e nuk kanë Kur’anin dhe Sunnetin! Po këta s’dinë gjë as për Kur’an e as për Sunnet, sepse s’kanë as tru për të logjikuar. Janë vetëm bark, epsh e lakmi. Janë pengje të djallit të mallkuar!

Zoti i udhëzoftë!

Motra ime, të mjafton të krenohesh me besimin tënd, me pastërtinë tënde, me dinjitetin tënd. Madje s’ke nevojë as për prindërit, kur vihet në rrezik e ardhmja jote, nderi yt, personaliteti yt. Jo, dije se, të gjithë një ditë do të të braktisin; kujto çastin e vdekjes! Asnjë nuk do hy me ty. Do jesh e vetme, ashtu siç linde e vetme. Po miqtë?! Po shoqet?! Ata kanë nevojë për ty! Kanë nevojë t’i këshillosh, t’i qortosh, t’ua përkujtosh Zotin, t’ua përkujtosh ditën e Llogarisë, t’ua përkujtosh dhuntitë e Zotit; t’ua përkujtosh qëllimin e jetës.

Mos lejo ta rrëmbejnë qetësinë që ta dha Zoti! Mos lejo që të bëhesh pre e kurtheve të djallit të mallkuar; ky i mallkuar nëpërmjet shoqeve tua, nëpërmjet këtyre organizimeve famëkeqe, dëshiron të shkaktojë çrregulltish, pabesi, urrejtje, dhembje... Është armik i hapët! Është betuar se do t’i largojë njerëzit nga rruga e drejtë e Zotit, por përveç një kategorie njerëzish, të cilët edhe Zoti i ruan, e ata janë: besimtarët e sinqertë!

E ty motra ime, të ka ardhur momenti të dëshmosh se je prej besimtareve të sinqerta!
Dëshmoje atëherë!

Allahu na ruajttë e na forcoftë në rrugën e Tij.