Zëri i Zgjimit | Fuqia, në uri dhe prishje të gjumit!

Avni ibën Abdullah tregon se një njeri i devotshëm prej beni Israilëve këshillonte popullin e tij kur ushqehej: “Mos hani shumë! Nëse hani shumë, edhe flini shumë, e nëse flini shumë, faleni (e adhuroni Zotin) pak.”

Gjumi i tepërt, ta bën të tepërt vetveten. Do të mjaftonte sa mendja të qetësohej. E trupi të çlodhej. Jo pagjumësi! Jo uri! Por gjumë, jo ta vdesësh mendjen e ndërgjegjen në të; ushqim, jo ta mbytësh trupin në të! Të kesh nevojë edhe pak gjumë, por të qëndrosh, të kesh nevojë edhe pak ushqim, por të durosh.

Fuqia, ajo intelektuale.

Fuqia e moralit. Fuqia emocionale.

Pushtet shpirtëror!

Hani pak, rrini më tepër të uritur sesa të ngirë. Barku i mbushur vetëm në mendje të topitur mund të jetë. Hapësira e trurit me ushqim e pije ngarkohet. Mjegullohet ndërgjegjja, barku intelektin ngacmon. Jo për të vepruar, por për të rënë në gjumë. Nxitës i dëshirave dhe lakmive. Meditim e ëndërrim në botën materiale. Lodhje.

Ndërprerja e gjumit, gjë madhështore! Me gjithë zemër. Vullnet e dëshirë. Vendosmëri, shtratin e ngrohtë për ta braktisur; ngrohje të shpirtit, e shënjuara. Adhurim i lavdëruar. Shlyerës mëkatesh, sado qofshin. Pastrim e lëvizje drejt përmirësimit. Kapje e fuqishme për Zotin e çdo gjëje! Zgjidhje e çdo çështjeje, sado e ngatërruar. Nata, pjesa, para se të fillojnë shkënditë e lindjes së ditës së re. Pjesë, kur lutjet përgjigje gjejnë. Atëherë kur qetësia hapësirën përshkon!

Vullnet i flaktë, e besim i fortë, pak njerëz që këtë pjesë të natës e ruajnë; ndezja flakë e shpirtit, nga djersët e ftohura të trupit, shpirti lartë, njeriun e zgjuar e ngritë. Këtë pjesë njerëzit me shumë fytyra nuk mund ta shfrytëzojnë. Por njerëzit e mirë, e të përzgjedhur mes robërve të devotshëm, në brendi të saj, gjejnë qetësinë, ndërsa pikësynim, për të shijuar kënaqësinë e prezencës së Zotit, Një e të Vetëm. Veprim që zor mund të përshkruhet; Kijamu el-Lejl.

O Zoti ynë, na bëj prej tyre!

Ngritje, lartësim. Ballë i përulur, e trup i drejtuar. Qëndrim para të Butit, të Urtit, të Dashurit. Ngjarje e madhërishme. E një rëndësie të veçantë. Kur Krijuesi i tokës thërret robërit e Tij, të luten e të kërkojnë. Të hapin zemrat e tyre. Ngrihu e rrëfe, atë që brenda në kraharor ke! Ke Zotin, që të dëgjon, me mallëngjim, pendimit, përgjërimit e lutjes sate t’i përgjigjet.

Mjafton të mendosh e të kujtosh, pastaj në qetësi fjalët t'i pëshpëritësh: Nuk ka gjë që nuk mund ta zgjidhi, sepse Zotin që adhuroj, në duart e Tij qëndron pushteti e sundimi; e çdo gjë që ndodh, ndodh me caktimin dhe diturinë e Tij.

Pajtohesh. Mësohesh. Edukohesh. Frymëzohesh. Bindesh. Arsyeton. Pranon me vetëdije të shëndoshë. Të hapet truri. Të zgjerohet hapësira e të kapurit. Gjërat i sheh më mprehtë, më saktë, më pastër. Nga dobësia, kalon në gjendje fuqie. Nga mbytja, kalon në gjendje gjallërie. Nga ngufatja, kalon në gjendje çlirimi.

Mbaj uri. Rri pa gjumë. Ha pak. Fli pak. Kërkesa trupore ke më pak. Rriten kërkesat shpirtërore. Po, po mendja e zemra, në ç'hapësirë të notojnë e të ndiejnë, po qenë të ngarkuara me terr e me dhé!

Zgjohu, pjesa e harruar! Pjesë e qetësisë, zemrat e përgjumura, e ti i zgjuar me vetëdijen tënde. Zgjim me vetëdije. Me arsye e qëllim. Edhe atëherë kur nuk të flihet gjumë, prej rëndesës së fajeve, padrejtësive, zemrën të kanë rënduar. Hape e çliroi, të ikin larg teje, të shuhen. Me rëndësi, zgjohu, mendo. Të paktën s'je në gjumë, e të të thuhet: po ëndërron!

Lënia e ushqimit, ndërprerja e gjumit, nuk të dobëson, po, të dobëson fizikisht, por jo psiqikisht, jo shpirtërisht, jo moralisht! Ti do kesh më shumë fuqi; fuqi intelektuale, fuqi mendore, fuqi emocionale, fuqi shpirtërore, fuqi morale.

Përmbajtës i zemërimit, hidhërimit. Durues. Tolerant, paqedashës, triumfues!

Mendja dhe zemra. Këto dyja i lëvizin gjërat.

	Shpërndaje

◄ Fillimi

[ Kush janë besimtarët? ] [ E ç'di ti për namazin?! ] [ Në kërkim të çelësave të suksesit ] [ Penguesit ] [ I vetmuar ]