Rinia në krizë!

Ta ndërrojmë programin e jetës që na është sulmuar prej shumë viruseve. Të instalojmë programe antiviruse!

Shkruan: Faton Zharku

Leximi dëmton rëndë budallallëkun.

Rinia sot po jeton në një zbrazëti shpirtërore. Ajo ka energji, por po e shpenzon kot. Sheh rini pa të ardhme. Bëjnë jetë të çastit, leje më të sot për sot - që thonë disa. Kanë pak moral, flasin shumë, e asgjë s’thonë. Edhe ato fjalë që flasin, i kane: sharje, mallkime, hajgare etj. Pra, aq sa dinë, flasin. Shkojnë në shkollë, sikur duke shkuar në dasmë. Bile në dasmë, njerëzit dërgojnë dhurata. Me një fletore në xhep, të gjitha lëndët i përzien. Shqip, matematikë, biologji e kimi etj., i bën meshavinë - si thoshin përpara tek ne. Ashtu si i kanë të përziera lëndët, ashtu edhe trurin e kanë të ngatërruar. Secila lëndë duhet ta ketë një fletore. Të mos flasim për libra. Ato janë mjete të “luksit”! Çanta nuk marrin me veti. Kjo për është një kategori të nxënësve. Disa marrin çanta, po nuk mbajnë libra e fletore. Ata marrin mjete të ftohta, për t’i qëruar hesapet në mes veti.

Shkolla duhet të jetë arena ku duhet të ballafaqohen dijet me argumente. Shkollat duhet të pastrohen nga këto mbeturina. Policia duhet të jetë më vigjilente në këtë drejtim. Duhet të krijohet një siguri e brendshme nëpër shkolla. Rrugaçëve STOP, duhet t’ju thuhet nëpër oborret shkollore.

Vajzat. Shkollën nuk e llogarisin si vend të arsimimit dhe edukimit. Për ta, shkolla është një mundësi për largim nga shtëpia. Shkollat sot kanë filluar të marrin rolin e vendeve ku bëhet sfilat, ku secila vajzë shtyhet me tjetrën se, cila po e ka fustanin më të shkurtër, cila po ekspozon lakuriqësinë më shumë; disa të tjera kush po koloritë fytyrën më mire etj.. Çantat e vajzave: librave, fletoreve e lapsave po ia zënë vendin shminkat.

Fenomeni që është shumë brengosës është dashuria e fëmijëve! Po, po e fëmijëve. Të bën të qash e të qeshësh kjo situatë. Sheh të rinj e të reja duke i shprehur ndjenjat ndaj njëri-tjetrit. Çudi kjo e madhe. A thua ku është defekti?! Në këtë drejtim nuk qëndrojnë hiç më mirë as prindërit e tyre. Sot rrjeti kabllor, e ka shtuar sasinë e serialeve amerikano-latine. Prindërit dhe fëmijët i shikojnë këto seriale bashkë, ashtu siç mblidhen njerëzit afër shporetit në kohë të ftohta. Pra, fëmijët janë pasqyrë e prindërve. Sëmundja është shumë e rëndë. Shoqëria jonë shqiptare ka defekt në “motor”.

Sa më shumë të shtohen kafiterit, aq më shumë rritet niveli i papunësisë. Njerëzit duhet të gëzohen kur fillojnë të mbyllen kafiteritë! Ata që zgjohen në mëngjesë, shkojnë në punë, nuk kanë mundësi të shkojnë në kafiteri. Pra, kafiteritë janë simbol i papunësisë tek ne. Aty ku konsumohet alkooli me të madhe. S’ka bereqet, aty ku vjen era alkool.

Organizohen “party”. Thirrje për shfrenim. Thirrje për amoralitet. Thirrje për anarki. “Hajdeni në party!”, bëhen njoftimet. Llojlloj këngëtari vjen, i bëjnë të çmenden të rinjtë e të rejat. Mesazhet e këngëve bëjnë thirrje për çdo gjë, vetëm për mirë jo.

Disa tema u shfaqen. U identifikua diagnoza. Sëmundja do shëruar! Çdo gjë është krijuat në çift. Pra, ka sëmundje, ka edhe ilaç. Rinia duhet t’i kthehet leximit, mësimit studimit. T’i largohet rrugës. Ta fillojë me kuptua jetën. Pse jemi krijuar dhe a kemi përgjegjësi para Zotit?

Vajzat duhet të kenë preokupim dijen dhe edukimin, e jo trendin e modës! Prindërit t’ia bëjnë “block” serialeve. Fëmijët të mos kujtojnë për dashuri, po për lodra dhe libra. Për ta dashuria, është mollë e ndaluar! Edhe nëse shkohet në kafiteri kur zgjidhje tjetër s’ka, pse të mos zhvillohen biseda për jetën, për punë të dobishme, e jo për krime. Në vend se të shkohet në “party” për të vrarë kohën, pse të mos shkohet në ndonjë kurs të gjuhëve të huaja, të informatikës etj., duke ruajtur kohën të ndërtohet e nesërmja?

Ta ndërrojmë programin e jetës që na është sulmuar prej shumë viruseve. Të instalojmë programe antiviruse!

Porosia e parë për ju lexues është: Leximi dëmton rëndë budallallëkun!

Pra, filloni të lexoni. Dhe vetëm të lexon: ky është hapi i parë drejtë suksesit!

O Zot! Na bëj që të përfitojmë dije të dobishme! Amin!

Thuaj: Jo!

Thuaj: jo fanatizmit. Fanatizmi është një dritë që të verbon. Njeriu fanatikë nuk gjykon me arsye, por me emocion..

Shkruan: Faton Zharku

Veprimi me arsye gjithherë jep fryte të ëmbla.

Thuaj: jo krimit. Pas vitit 1999, jeta në shoqërinë tonë shqiptare e ka ndërruar CD –në programuese dhe mund ta quajmë me një emër: CD Krim Kosova. Shumë krime janë bërë në “trupin” e Kosovës, mirëpo shumë pak janë zbuluar. Toka jonë ka një dhimbje të madhe. Krimet që po i mban ajo, nuk po lënë të qetësohet. Shumë krime kanë mbetur pa emër, edhe pse për to ka autor. Është urgjencë e kohës, t’i themi jo krimit. Ndihmë ndaj krimit llogaritet kur ne rrimë indiferent dhe pengesë e krimit bëhemi kur luftojmë atë.

JETA PA KRIM ËSHTË MË E ËMBËL. Thuaj: jo terrorit: Shumë njerëz për t”i arritur qëllimet e ulëta, nuk bëjnë kurrfarë zgjedhje të mjeteve për t’i realizuar ato. Fjala terror d.m.th. me ndjellë frikë tek zemrat e njerëzve. Shumë njerëz bëjnë ndonjë krim ndaj dikujt që të tjerëve me ua bërë me dije, se edhe ty mund të të gjejë kjo telashe. Ata njerëz që bëjnë terror, zgjedhjen e parë dhe të fundit e kanë mjetin e dhunës. Nuk ka për to alternativa tjera. Terrori nuk është prodhim vendor. Ai është importuar.

TERRORIN NUK DUHET TA “MBJELLIM NË ARËN TONË.”  Thuaj: jo fanatizmit. Fanatizmi është një dritë që të verbon. Njeriu fanatikë nuk gjykon me arsye, por me emocion. Veprimi me arsye gjithherë jep fryte të ëmbla. Emocioni të bënë të veprosh gjithherë në mënyrë të padrejtë. Fanatikët nuk shohin rrugë tjetër. Mendimi ndryshe për ta, është i refuzuar. O kështu, o s’ka tjetër. Shembull ta marrim, nëse një njeri ka lexuar vetëm një libër në jetë, ekziston mundësia që ai të mos pranojë që ka edhe miliarda libra të tjerë.

FANATIZMI ËSHTË RRUGË PA DALJE APO QORRE. Thuaj; jo bastoremanisë: Bastet tek ne janë bërë si kërpudhat që dalin pas shiut. Shumë të rinj janë bërë lojtarë të saj. Basti është një lloj vjedhje dhe plaçkitje tepër e përsosur. Të shkojnë paratë dhe ti je krejt njësoj me nerva. Po, nëse t’i vjedhë dikush paratë në shtëpi, ti do të bësh përpjekjen më të madhe për të gjetur fajtorin vjedhës. Djalli çdo ditë po  lëshon programe të mashtrimit. E ne si klient besnik të tij, nuk po e zhgënjejmë aspak. Mirë po i ec biznesi atij, deri sa të na del “gjumi ” neve.  Atëherë na ik ” treni”.

BASTI ËSHTË RREZIK I MADH PËR HUMBJEN E PASURISË. Thuaj: jo amoralitetit: Shumë burra në thonjëza e meritojnë që të mos quhen të tillë. Ata i lënë në shtëpi gratë e tyre në shtëpi dhe dalin në treg për të vënë në kurth me “rrjetë te merimangës” vajzat tjera, që trurin po e mbajnë kot së koti. Është bërë një fenomen shoqëror që duhet t’i priten rrënjët. Morali që kemi pasur, ndoshta edhe nga frika, ka mbetur vetëm në arkivat e kujtesës sonë. Për moralin bisedohet sot nëpër oda si kujtim nostalgjie.

MORALI ËSHTË FUQIA QË NA MBRON NGA DEGJENERIMI. Pesë elemente: krimi, terrori, fanatizmi, bastoremania dhe amoraliteti, nuk duhet t’i vendosim as në shportë të bërllokut, sepse prapë u vjen era e keqe.

Libri dhe leximi – mall i huaj për ne!

Në shtëpitë tona mund të gjesh shumëçka. Por libra, pakçka! Mjerim!

Shkruan: Faton Zharku

Të mbjellim lexim, që të korrim sukses.

Leximi është bërë mall i huaj për ne. Të gjithë nuk harrojnë të ushqehen, të shuajnë etjen dhe gjëra tjera fiziologjike, mirëpo thuajse askujt nuk i shkon mendja të lexojë. I plotësojmë dëshirat për stomak, për trupin tonë duke blerë gardërobë që është hap me kohën, po libri është bërë mall që po edhe ta lësh në rrugë, askush nuk e merr mundin ta lexojë. Edhe pse është pa pagese. Pra, FALAS.

Ne, fajësojmë të tjerët për prapambeturinë tonë, edhe pse vet i kemi fajet. Një popull apo një njeri që nuk bënë planprogram që së paku një orë të lexojë; së paku një libër, revistë, artikull etj., atëherë çka mund të pritet prej atij populli?! Është shkruar dhe është folur se dija është fuqi. Këtë duhet ta besojmë. Leximi është një element që e dallon njeriun prej botës së paintelekt; bimëve, shtazëve… E pse të biemë në atë gjendje!

Në kohërat e mëhershme, popujt janë krenuar në mes tyre me sasinë e librave që kishin në bibliotekat e tyre. Sot, nuk është më kjo në modë. I ka dalë ngjyra. Krenari sot është se kush e ka automjetin më të mirë, kush ka para më shumë, kush më i fuqishëm në pasuri etj., e shumë…kush, kush…

Por, librit të bindemi se, kurrë nuk do t’i humbet vlera. E ndoshta do ta kuptojmë këtë, ama pasi të na ikë koha!

Në shtëpitë tona mund të gjesh shumëçka. Por jo libra. Edhe nëse i kemi, ato i ka mbuluar pluhuri i harresës! Na i kanë lënë ata që kanë lexuar më parë. Në shekullin 21-të populli ynë, të jetë një masë e madhe analfabet, që nuk dinë të shkruajnë dhe të lexojnë është jo për t’u vajtuar! Ky është një  mjerim kulturor!

Libri dhe leximi për trurin tonë duhet të jetë si buka dhe uji për trupin tonë. Fjala kulturë do të thotë: të mbjellësh, të kultivosh.

Të mbjellim lexim, që të korrim sukses. Libri të jetë prioritet në jetën tonë, është nevojë urgjente. Libri dhe leximi janë stoli për një njeri.

Lexo ishte fjala e parë. Të tjerat pastaj shkojnë për mrekulli.

Risitë tek ne!

Nuk bëhesh intelektual nëse blen një gazetë ditore. Nuk bëhesh intelektual nëse vishesh me kostum dhe kravatë. Intelektual bëhesh duke lexuar libra të dobishëm dhe duke provuar guximin që të kundërshtosh të ligat…

Shkruan: Faton Zharku

Sot secili po e këqyrë interesin e vet. Hallin e tjetrit nuk e ka dert hiç.

Humori pa “kripë”. Thonë se humori është mjetë për të çrrënjosur shumë dukuri negative tek shoqëritë e ndryshme. Tek ne humori bëhet për t’i mbushur xhepat me para të majme. Të bësh humor pa e gjetur mjetin e duhur kjo nuk është e drejtë. Përqeshin figurën e hoxhës, bëhet humor edhe me haxhiun plak, e me namazin që është falje e rregullt tek muslimanët etj. Aq poshtë kemi rënë ne si shoqëri, sa që bëhet tallje me çështjesh të shenjta. Kjo është marri. Kjo duhet të ndalet me ligj. Bëni humor. Po gjellës duhet hedhur kripë për t’u bërë e shijshme. Pra, mos e leni humorin pa “kripë”. Bëni humor por me kufij. Mos e teproni, se ju bënë zarar.

Filmi mesazh-prishës. Shumë filma që lëshohen në kanalet tona kanë efekte negative për ne si shoqëri. Filmat e sodit kanë përmbajtje që promovojnë dhe nxisin dhunën. Kemi filma që nxisin dhe reklamojnë skena të turpshme. Ka edhe filma që nuk thonë asgjë, por që janë të prodhuar thjesht për t’ua humbur kohën njerëzve. Është e dhimbshme si ndikojnë mesazhet e filmave në jetën tonë. Sheh rini që si identitet ka dhunën; sheh disa të rinj se si ndahen prej njëri-tjetrit duke i kopjuar seritë latino-amerikane. Sheh njerëz se si e kanë humbur moralin etj.. Fajet i kanë skenaristët (ata që i shkruajnë tekstet e filmave). Më së shumti fajet i kanë ata që ia thonë këtyre filmave po-në e madhe!  Jeta nuk është si në film. Shumë më ndryshe është ajo.

Intelektualët e rrejshëm. Vlerësimi që ia japim ne njerëzve është i gabueshëm. Nuk bëhesh intelektual nëse blen një gazetë ditore. Nuk bëhesh intelektual nëse vishesh me kostum dhe kravat. Intelektual bëhesh duke lexuar libra të dobishëm dhe duke provuar guximin që të kundërshtosh të ligat, që e kanë pllakosur shoqërinë tonë. Intelektuali që heshtë, ai bëhet pjesë e vetë të keqes. Intelektuali lexon, mendon, vepron. Ai frymon i gjallë. Shumë njerëz janë “të vdekur”, edhe nëse marrin frymë.

Egoizmi në modë. Përpara nuk kishin pas ditur njerëzit! E kishin ndarë kafshatën e bukës në mes veti. Shtëpia e fqinjit ka qenë si shtëpia jote. Paratë e fundit ua kanë dhënë të tjerëve, edhe pse veten e kanë lënë shumë keq. Pllaka e jetës u ndërrua! Sot secili po e këqyrë interesin e vet. Hallin e tjetrit nuk e ka dert hiç. Nuk mërzitet si i ka punët fqinji i vet… Jeton njeriu sot më izoluar se kurrë. Edhe atë të  mirë që e ka, s’ka me kë ta ndajë. Po thonë se është bërë jeta e mërzitshme. Egoistët apo ata që dëshirojnë vetëm për vete, kanë një sëmundje që duhet shëruar!  Bëje shprehi dhënien e të mirave të tjerëve, do ta shohësh se si shërohet egoizmi!

Musafir i padashur. Krejt kohën po e ndajmë në dy pjesë: si ka qenë përpara dhe si është sot. Familjarët janë gëzuar kur ka ardhur dikush i farefisit për vizitë. Sot ndodhë e kundërta: gëzohen kur musafiri shkon! Krejt prapthi po e bëjmë këtë jetë. Po thonë se ka ardhur kohë e keqe. Pse e fajësoni kohën! Sa ka pas jetë, gjithherë në kohë, ka rrezuar dielli, ka rënë shi dhe borë, ka mbajtur edhe nxehtë edhe ftohtë. Sa herë ka pas ditë dhe natë. Koha s’ka ndryshuar. Njerëzit po. Pra, jeta do të bëhet më e bukur, kur të hapet “dera” e zemrës dhe të gëzohet kur të na vijnë musafirët dhe të ndiejmë mërzi kur të largohen nga shtëpitë tona.

Ndryshimi për të mirë vije ngadalë. Ashtu siç lind dielli pas errësirës.

Mos keqpërdor!

Dija është e mirë dhe e dobishme për njeriun nëqoftëse nuk e keqpërdorë…

Shkruan: Faton Zharku

Mos e keqpërdor natyrshmërinë e pastër.

Mos keqpërdor. Fjalë me peshë të madhe në jetën tonë. Fatkeqësisht nuk e përdorim shpesh këtë fjalë. Mungon nga fjalori ynë i përditshëm në shoqërinë tonë. Disi jemi mësuar me të keqen, sa që jemi pajtuar të jetë pjesë e realitetit  tonë. Sa më shumë që bëhen gabime, aq më shumë kemi nevojë të themi fjalën mos keqpërdor! Sot shumë gjëra keqpërdoren tek ne. Fjalë mjaft me vlerë: “Disa gjëra janë shpatë me dy teha”.

Mos keqpërdor pozitën tënde. Disa njerëz në momentin kur të arrijnë që të ngrihen në ndonjë pozitë të lartë, fillojnë ta keqpërdorin pozitën e tyre. Bëjnë vjedhje në vendin e punës. Marrin ryshfet për kryerjen e ndonjë pune ndokujt. Të kushtëzojnë; nëse ata ta kryejnë ndonjë punë, kërkojnë prej teje që t’i gostitësh me ndonjë drekë apo darkë. Po, mund të kërkojnë që edhe ti t’ia kryesh ndonjë punë, pasi, ai ta ka “kryer” një punë të mirë. Me normë të “kamatës”. Kuptohet!

Mos keqpërdor internetin. Interneti është një librari virtuale ku thuajse e gjithë dija e botës është në atë kuti të vogël të kompjuterit. Shoqëria jonë shumë pak e përdorim për mirë. Shumë pak e përdorin për të marrë dije, qoftë periferike apo profesionale. Shumë pak e përdorim për të kërkuar dhe aplikuar për ndonjë vend pune. Shumë pak prej njerëzve e përdorin internetin për të mësuar ndonjë gjuhë të huaj. Po, edhe për të mësuar ndonjë program për avancim sa më të lartë në ndonjë shkencë. Shumë pak e përdorim për mirësi. Përdoret interneti për t’u  inkuadruar në dhoma të chatit, për të shikuar e dëgjuar gjëra të liga! Ju lexues numëroni të tjera keqpërdorime. Kështu si përdoret interneti tek ne është turp. Aftësohu për të mos keqpërdorur të mirat e internetit, pastaj hyr në internet. Ndryshe nuk bën!

Mos keqpërdor TV –në. Shumë shikohet televizori tek ne, sa që kur ka rrymë në shtëpi, nuk dimë ta fikim atë. Vetëm kur ndalet rryma, atëherë fiket, pa dëshirën tonë. Shumë pak në televizor ka emisione edukative-arsimore, shumica janë çedukative! Shikon në tv, seriale latino-amerikane, sa që kemi filluar të kopjohen në jetën e përditshme. Ka filma me skena të krimit, sa që ia kemi nisur të bëhemi të dhunshëm në shoqëri. Dëgjojmë këngë, nga fjalët e tyre vetëm se nuk na shkatërrojnë shpirtin dhe moralin. Pra, jeta jonë është bërë copy - past  nga tv-ja, për ne!

Mos keqpërdor dijen. Dija është sikur shiu për tokën e thatë. Ekziston mundësia që edhe dija të keqpërdoret. Disa marrin dije për t’u pasuruar sa më shpejtë në rrugë të dyshimta. Disa marrin dije për të shkatërruar jetëra njerëzish. Disa marrin dije për të bërë dredhirash etj. Pra, dija është e mirë dhe e dobishme për njeriun nëqoftëse nuk e keqpërdorë. Edhe djalli kishte dije të madhe, por dija e tij nuk i bëri dobi! U mallkua! Vetëm se sherr. Këtë e dini të gjithë.

Mos keqpërdor jetën. Kemi lindur pa vullnetin tonë, jetojmë me një qëllim në jetë. Varet se, a kemi qëllim vetëm për t’u dëfryer apo kemi ndonjë mision më fisnik. Njeriu ose jeton për të punuar për atë qëllim fisnik, ose mendon se jemi prodhim i rastësisë dhe kalon jetën si të ishte “ parashutistë”. Nga të shkojnë krejt, si thonë disa! Disa njerëz edhe pse lindin dhe vdesin në pleqëri, në varrin e tij do duhej të shkruheshin fjalët:  Lindi, nuk jetoi dhe vdiq.

Këshilla për jetë: Mos keqpërdor, mos u bë nxënës i djallit!

Ta shohim veten në “pasqyrë”!

Kohën nëse nuk e shfrytëzon, ajo të “vret” ty…!

Shkruan: Faton Zharku

Sikur askush nuk e di pse kohën kot e çon.

Është bërë modë që t’i festojmë të gjitha festat e krejt popujve. Festohet, Nata e Shtrigave me qëllim që fëmijët tanë të djallëzohen sa më shpejtë! Për një njeri bëhet festimi në tri data të ndryshme. Festohen festat e fundvitit me qëllimin që sa më shumë të fitojnë tregtarët, biznesmenët etj. Askush nuk e di pse feston. Konsumohet alkooli me të madhe për “vit të ri”, thuajse ishte pija e preferuar dhe obliguar e Isa a.s.. Shpenzohet me të madhe, kurse Isa a.s. ishte modest dhe e urrente shfrenimin. Fundviti është momenti kur secili duhet t’i  bëjë llogaritë sa e si po i del bilanci: pozitivë a negativë. Fitër-Bajramin dhe Kurban-Bajramin askush nuk po na i feston prej jomuslimanëve. Mos i kemi borxh ne dikujt?!

“Vrasja e kohës”. Popujve të përparuar iu mungon koha për arritjen e qëllimeve të tyre. Koha nuk është një produkt që blihet. Po të ishte mall që del në treg, shqiptarët do të kishin zënë vendin e parë. Koha është produkt i kot për shoqërinë tonë! Të gjithë  kohën do ta kishim eksportuar për popujt që ia dinë vlerën kohës. Mundësia nuk ekziston për shitje kohe!

Fatkeqësi është për ne, kur i dëgjojmë disa kur thonë: po dalë pak me humbë kohë! Thonë se koha është para. Jo, koha është parajsë, për atë që e kupton. Kohën nëse nuk e shfrytëzon, ajo të “vret” ty. Kurrsesi e kundërta!

Fëmijët në rrugë . Hesapi është prishur. Të rriturit e fëmijët të gjithë i ke online në rrugë. Edhe ditën edhe natën ata “ pushtojnë” rrugët. Janë bërë si një “ armatë” që mundësia për tu inkuadruar në grupe mafioze është shumë e madhe. Prindërit tanë, si duket po kanë dëshirë që të lirohen nga përkujdesja ndaj fëmijëve të tyre. Për atë edhe nuk po dëshirojnë që ti kenë në shtëpi. Me rëndësi që të mos kenë përgjegjësi! Përderisa të mos forcohet lidhja dhe përkujdesja e prindërve ndaj fëmijëve nuk mund të ketë shpresë për një të ardhme më të mirë. Pasuria dhe fëmijët janë një sprovë për njeriun. Kur njeriu të bëjë menaxhimin e tyre sa më të mirë, ato bëhen stoli të kësaj bote.

Muzika “inspirim”. Këngët që po dëgjohen po e kanë efektin e vet shumë të madh negativë, sidomos tek rinia. Muzika dhe kënga është bërë pjesë e pandarë e rinisë sonë. Gjumi dikë nuk e zë pa ia kënduar “ninullat” ndonjë rep a rock grup etj.. deri tek tallava këngët! Tekstet e këngëve shumë shpejt vihen në praktikë. “Dëgjuam dhe respektuam” mesazhin e këngës. Sikur të ishte dëgjimi dhe respektimi për diçka të mirë, shumë larg përpara do të ishim ne si shoqëri. S’po e dimë pse fati nuk po është në anën tonë! Prirja jonë për të bërë të keqen, është përgjigja.

Frika e panevojshme. Disa njerëz i paragjykojnë të tjerët pse hynë në Shtëpitë ku bëhet adhurimi i Zotit. Kurse po të hynë dikush në vendet ku bëhet e keqja, askush nuk flet. Heshtja në këtë rast është rregull. Disi jemi mësuar me të keqen. Pllakat e trurit tonë i kemi ndërruar. Të mirës po i themi të keqe, të keqes po i themi e mire!

Edhe frika është e pranishme tek disa që këmbën nuk e vendosë në Shtëpi të Adhurimit. Ndoshta është i pranishëm vetëm kur vdekja e thërret. Njeriun ai e injoron. Frika e panevojshme lind si pasojë e paragjykimeve. Njeriu është armik i asaj që nuk e njeh. Njihni të vërtetën, se e vërteta do t’ju bëjë të lirë!

Shiko veten në pasqyrë! Në çka kohën po e kalon dhe ç’dite po feston!

[Artikuj tjerë të shkruesit Faton Zharku]

       ◄ Zëri i Arsyes                   Arlinda Topojani ►